Booklassic

There is in every human being a sense which is not generally recognized as such, although nearly every person has had more or less experience regarding its workings. I refer to the sense of the presence of other living things, separate and apart from the operation of any of the five ordinary physical senses. I ask you to understand that I am not claiming that this is a higher sense than the other physical senses, or that it has come to man in a high state of evolution...

Die Leiden des jungen Werthers lautet der ursprüngliche Titel des von Johann Wolfgang Goethe verfassten Briefromans, in dem der junge Rechtspraktikant Werther bis zu seinem Suizid über seine unglückliche Liaison zu der mit einem anderen Mann verlobten Lotte berichtet. Er war nach dem nationalen Erfolg des Dramas Götz von Berlichingen (1773) Goethes zweiter großer, jetzt sogar europäischer Erfolg (1774) und ist, wie der Götz, ebenfalls der literarischen Strömung des Sturm und Drang zuzuordnen.

Jan Kochanowski Wybitny poeta polski okresu odrodzenia, którego twórczość odegrała ogromną rolę w rozwoju języka, literatury i kultury polskiej. Syn zamożnego ziemianina, studiował w Akademii Krakowskiej (1544-1547) oraz na uniwersytetach w Królewcu i Padwie (1555-1559). Podróżował po Włoszech i Francji, gdzie poznał poetów Plejady (Ronsard). Po powrocie do Polski dzięki biskupowi Myszkowskiemu rozpoczął karierę na dworze Zygmunta Augusta, w 1563 r. został sekretarzem królewskim. Ok. 1575 r. ożenił się i osiadł na wsi. Śmierć jednej z córek stała się pobudką do napisania oryginalnego cyklu trenów. Zmarł nagle na serce. W jego pogrzebie uczestniczył król Stefan Batory, kanclerz J. Zamojski i in. Ur. 6 czerwca 1530 r. w Sycynie koło ZwoleniaZm. 22 sierpnia 1584 r. w LublinieNajważniejsze dzieła: Odprawa posłów greckich (1578), Psałterz Dawidów (parafrazy psalmów, 1579), Treny (1580), Fraszki (1584), Pieśni ksiąg dwoje (1586)

The Apology of Socrates, by the philosopher Plato (429–347 BC), was one of many explanatory apologia about Socrates’s legal defence against accusations of corruption and impiety; most apologia were published in the decade after the Trial of Socrates (399 BC). As such, Plato’s Apology of Socrates is an early philosophic defence of Socrates, presented in the form of a Socratic dialogue; which Aristotle later classed as a genre of fiction; and is an historical source about Socrates (469–399 BC) the philosopher.

E. T. A. HoffmannWłaśc. Ernst Theodor Amadeus Hoffmann. Po rozstaniu rodziców wychowywany przez matkę. Był z zawodu prawnikiem. Ożenił się z Polką, Marią Rohrer-Trzcińską. Komponował, a jego zainteresowanie muzyką przejawia się wyraźnie w wielu jego utworach literackich. Pracował w Poznaniu, następnie w Płocku, dokąd przeniesiono go karnie za rysowanie karykatur urzędników, wreszcie w Warszawie. W latach 1808-1816 pełnił funkcję dyrektora muzycznego teatrów kolejno w Bambergu, Dreźnie i Lipsku, potem kontynuował karierę prawniczą w Berlinie. Tuż przed śmiercią wywołał skandal, opisując działania policji i sądu w satyrze Mistrz Pchła.W literaturze zasłynął Hoffmann jako jeden z pierwszych autorów fantastyki grozy. W swoich utworach budował atmosferę dziwności, tajemnicy, niepokoju. Fascynowały go wydarzenia niewytłumaczalne, z pogranicza szaleństwa. Jego twórczość stała się inspiracją m.in. dla Edgara A. Poe i H. P. Lovecrafta. Na podstawie powieści Dziadek do orzechów powstała opera P. Czajkowskiego.Ur. 24 stycznia 1776 r. w KrólewcuZm. 25 czerwca 1822 r. w BerlinieNajważniejsze dzieła: Dziadek do orzechów, Opowieści nocne (zbiór opowiadań), Diable eliksiry, Kota Mruczysława poglądy na życie

Antoni MalczewskiW historii literatury figuruje jako autor jednego dzieła (auctor uniuslibri). Jest to jednak tekst artystycznie świetny, oryginalny,wyrastający z nurtu europejskiego "czarnego romantyzmu". Choć powieśćpoetycka Maria została wydana już po ukazaniu się pierwszego tomupoezji Mickiewicza, wyznacza ona osobny, niezależny nurt polskiegoromantyzmu i stała się obiektem fascynacji i inspiracji dla wielutwórców tego okresu (m. in. Słowackiego). Młodo zmarły autor Mariizyskał sobie sławę poety przeklętego.Malczewski był z wykształcenia wojskowym i inżynierem. Uczeń LiceumKrzemienieckiego, służył następnie w Korpusie Inżynierów w Warszawie,uczestnicząc w budowie fortyfikacji twierdzy Modlin. Mimonajszczerszych chęci, z powodu kontuzji nogi nie wziął udziału wwyprawie Napoleona na Moskwę; po klęsce Napoleona służył jeszcze jakiśczas w wojsku Królestwa Kongresowego (w sztabie kwatermistrzostwa),szybko jednak, z końcem 1815 roku, podał się do dymisji i wyjechał nakilka lat zagranicę, początkowo towarzysząc księżnej Lubomirskiej (dlaniej powstał wiersz La petit Ida). Malczewski odwiedził Szwajcarię,był pierwszym Polakiem, który zdobył Mont Blanc; doświadczenie toopisał w artykule naukowym opublikowanym w Biblioteque Universelle;oddźwięk doznanych wówczas przeżyć zapisany został również w jednym zprzypisów autorskich do Marii. Podczas dłuższego pobytu we Włoszechpoznał osobiście Byrona. Odwiedził też Francję i Anglię, interesowałsię nowinkami naukowymi, chemią, naukami przyrodniczymi; zafascynowanytzw. magnetyzmem zwierzęcym (zwanym też mesmeryzmem), zacząłpraktykować techniki zbliżone do dzisiejszej bioenergoterapii. Popowrocie do kraju w 1820 lub 1821 roku tym sposobem rozpoczął kuracjęcierpiącej na histerię Zofii Rucińskiej, z którą związały się ostatnielata jego życia. Zmarł w Warszawie, w nędzy (wydanie Marii naprzełomie lipca i sierpnia 1825 nie przyniosło spodziewanych zysków),wycieńczony fizycznie przez nieznaną do dziś chorobę (może był torak). Został pochowany na Powązkach.Z zachowanych nielicznych drobnych pism, poza wspomnianym wierszu doIdy, zwraca uwagę wiersz O jak przykro do swoich wracać beznadziei!.Ur. 3 czerwca 1793 w Warszawie lub w Kniahininie na WołyniuZm. 2 maja 1826 w WarszawieNajważniejsze dzieła: Maria (1825)

E. T. A. HoffmannWłaśc. Ernst Theodor Amadeus Hoffmann. Po rozstaniu rodziców wychowywany przez matkę. Był z zawodu prawnikiem. Ożenił się z Polką, Marią Rohrer-Trzcińską. Komponował, a jego zainteresowanie muzyką przejawia się wyraźnie w wielu jego utworach literackich. Pracował w Poznaniu, następnie w Płocku, dokąd przeniesiono go karnie za rysowanie karykatur urzędników, wreszcie w Warszawie. W latach 1808-1816 pełnił funkcję dyrektora muzycznego teatrów kolejno w Bambergu, Dreźnie i Lipsku, potem kontynuował karierę prawniczą w Berlinie. Tuż przed śmiercią wywołał skandal, opisując działania policji i sądu w satyrze Mistrz Pchła.W literaturze zasłynął Hoffmann jako jeden z pierwszych autorów fantastyki grozy. W swoich utworach budował atmosferę dziwności, tajemnicy, niepokoju. Fascynowały go wydarzenia niewytłumaczalne, z pogranicza szaleństwa. Jego twórczość stała się inspiracją m.in. dla Edgara A. Poe i H. P. Lovecrafta. Na podstawie powieści Dziadek do orzechów powstała opera P. Czajkowskiego.Ur. 24 stycznia 1776 r. w KrólewcuZm. 25 czerwca 1822 r. w BerlinieNajważniejsze dzieła: Dziadek do orzechów, Opowieści nocne (zbiór opowiadań), Diable eliksiry, Kota Mruczysława poglądy na życie

Heinrich von KleistNiemiecki pisarz epoki romantyzmu.Pochodził ze szlacheckiej rodziny.W 1792 r. wstąpił do armii pruskiej i jako oficer brał udział w walkach z Francuzami. Doszedł do stopnia podporucznika, a w 1799 r. zrezygnował z kariery wojskowej i rozpoczął studia we Frankfurcie nad Odrą. Wkrótce zaręczył się z córką generała i porzucił studia, by zostać urzędnikiem. Po dwóch latach narzeczeństwo zostało jednak zerwane. Miało to związek z tym, że Kleist postanowił poświęcić się literaturze, przeprowadził się do Szwajcarii i zaczął pisać, głównieutwory dramatyczne i nowele. Zachorował na "melancholię", więc siostra zabrała go do Niemiec.Rozbity dzban został wystawiony po raz pierwszy w Weimarze, w teatrze prowadzonym przez J.W. Goethego, i nie został dobrze przyjęty przez krytykę ani przez publiczność. Autor dokonał więc znacznych skrótów w ostatnich scenach sztuki, ale w druku zamieścił obie wersje. Kleist był też redaktorem pisma literackiego w Dreźnie, a następnie dziennika w Berlinie.Od 1801 r. zgłębiał filozofię Kanta, a wnioski o niemożności poznania prawdy wstrząsnęły nim do tego stopnia, że zdecydował się popełnić samobójstwo. Zamiar swój wykonał wspólnie ze swoją śmiertelnie chorą znajomą.Ur. 18 (lub 10) października 1777 we Frankfurcie nad OdrąZm. 21 listopada 1811 w Wannsee pod BerlinemNajważniejsze dzieła: Książę Homburg, Penthesilea, Rozbity dzban, Michał Kohlhaas, O teatrze marionetek

Paul HeyseNiemiecki pisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla w 1910.Był synem nauczyciela filologii klasycznej, a do jego krewnych ze strony matki zaliczał się m.in. kompozytor Felix Mendelssohn. Przyjaźnił się z poetą Emanuelem Geiblem, a od czasu studiów filologicznych w Berlinie także z wieloma innymi pisarzami. Debiutował w 1848 r. poematem Frühlingsanfang 1848, komentującym wydarzenia społeczno-polityczne Wiosny Ludów. Od 1849 r. należał do grupy literackiej Tunnel über der Spree. W 1852 obronił rozprawę doktorską, następnie przez kilka miesięcy prowadził badania filologiczne w bibliotekach we Włoszech.W 1854 r. ożenił się, otrzymał też pensję od króla Bawarii i przeniósł się do Monachium, gdzie współtworzył grupę literacką Die Krokodile. Miał czworo dzieci, w 1862 r. owdowiał, a w 1867 ożenił się powtórnie.Pisał poezje, dramaty, powieści, opowiadania i nowele, tłumaczył na niemiecki też literaturę włoską. Był ceniony i popularny, uważano go za największego niemieckiego pisarza od czasów Goethego. W wieku 80 lat został uhonorowany Nagrodą Nobla za całokształt twórczości.Znany jest także jako twórca teorii Sokoła (1871), która analizuje budowę klasycznej noweli w oparciu o jedną z opowieści z Dekameronu Boccaccia.Ur. 15 marca 1830 w BerlinieZm. 2 kwietnia 1914 w MonachiumNajważniejsze dzieła: L’Arrabbiata, Kolberg, Frauenemancipation, Kinder der Welt

Mit Goethes Faust wird Johann Wolfgang von Goethes Bearbeitung des Fauststoffs bezeichnet. Der Begriff kann sich auf den ersten Teil der von Goethe geschaffenen Tragödie, auf deren ersten und zweiten Teil gemeinsam oder insgesamt auf die Arbeiten am Fauststoff beziehen, die Goethe durch sechzig Jahre hindurch immer wieder neu aufnahm. Er umfasst in diesem letzteren Sinne auch die Entwürfe, Fragmente, Kommentare und Paralipomena des Dichters zu seinem Faustwerk und zum Fauststoff.

Johann Wolfgang von GoetheNajwybitniejszy poeta niemiecki czasu „burzy i naporu". Dał kulturze europejskiej nowy typ romantycznego bohatera, ale nie uważał się za romantyka, pozostając wierny klasycyzmowi. Pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej. Już w młodości czuł uwielbienie dla sztuki, miał też w tej dziedzinie gruntowne wykształcenie, dlatego porzucił adwokaturę dla poezji. Jego zainteresowania literackie (Homerem i Biblią jako zapisem „dzieciństwa ludzkości", Shakespearem, pieśniami ludowymi) ukierunkował J.G. Herder. W 1775 r. Goethe przeniósł się do Weimaru, gdzie założył szkołę dla młodych artystów. Przyjaźnił się z F. Schillerem. Żywił szczególną sympatię do Polaków, gościł u siebie m.in. A. Mickiewicza, którego kazał sportretować.Ur. 28 sierpnia 1749 r. we FrankfurcieZm. 22 marca 1832 r. w WeimarzeNajważniejsze dzieła: Cierpienia młodego Wertera (1774); Goetz von Berlichingen (1773), Król olch (1782), Herman i Dorota (1798), Lis Przechera (1794), Lata nauki Wilhelma Meistra (1796), Faust (cz.I 1808, cz.II 1831), Powinowactwo z wyboru (1809), Lata wędrówki Wilhelma Meistra (1821); Z mojego życia. Zmyślenie i prawda (1811-1833)

Friedrich NietzscheFilozof, filolog klasyczny, pisarz. W latach szkolnych z zamiłowaniemoddawał się poznawaniu niemieckiej muzyki klasycznej od Bacha iMozarta po Beethovena oraz poezji romantycznej (szczególnie wielkiewrażenie zrobiły na nim utwory nowo odkrytego Hölderlina). Studiowałfilologię klasyczną, teologię, historię Kościoła i historię nauniwersytecie w Bonn (1864-1865) i w Lipsku (od 1865). Jako filologklasyczny zyskał wielkie uznanie, wśród jego pierwszych publikacjiznalazły się m. in. komentarze do Arystotelesa; w 1869 roku zostałprofesorem nadzwyczajnym w katedrze filologii klasycznej uniwersytetuw Bazylei. Początkowa popularność w środowisku uczelni przygasła pokrytycznym przyjęciu koncepcji dionizyjskości i apollińskościwyłożonej w Narodzinach tragedii (1872). Jeszcze przed podjęciempracy akademickiej Nietzsche odbył obowiązkową służbę wojskową.Wkrótce potem wymówił obywatelstwo pruskie i od 1869 roku pozostawał „bezpaństwowcem”. Bardzo istotnywpływ na myśl Nietzschego miało zetknięcie się z filozofią ArturaSchopenhauera oraz muzyką Ryszarda Wagnera, z którym bliskoprzyjaźnił się na początku lat 70 XIX wieku (później doszło dorozluźnienia stosunków ze względów światopoglądowych; komentarzem doistoty tego rozdźwięku jest napisana przez filozofa w 1888 r. rozprawaNietzsche kontra Wagner). Charakterystyczne w stylu pisarskimNietzschego jest pisanie aforyzmami (począwszy do dzieła Ludzkie,arcyludzkie z 1878 r.). Po części wynikało to z choroby, na którącierpiał od lat młodzieńczych, a która objawiała się niezwyklesilnymi, wielodniowymi atakami migreny, po części jednak był toświadomy wybór formy literackiej: „Kto krwią i w przypowieściachpisze, nie chce, by go czytano, żąda, by się go na pamięć uczono” -pisał w najbardziej znanym ze swych tekstów, Tako rzeczeZaratustra (1883-1885). Choroba zmusiła go do zrezygnowania z pracy uniwersyteckiejw 1879 roku. Od tego czasu wiele podróżował, po Włoszech, Niemczech iSzwajcarii, gdzie przebywał najchętniej. Na przełomie 1888 i 1889 rokunasilenie choroby doprowadziło do obłędu; Nietzsche trafił na rok dokliniki psychiatrycznej, najpierw w Bazylei, a następnie w Jenie. W1890 matka zabrała go w rodzinne strony, do Naumburga; ostatnie trzylata życia spędził samotnie w Weimarze. Został pochowany w Röcken,obok swego ojca, pastora luterańskiego. Ostatnim dziełem Nietzschegojest autobiograficzna książka Ecce Homo (1888); pośmiertnie została wydana jeszcze z notatek Wola mocy.Ur. 15 października 1844 w RöckenZm. 25 sierpnia 1900 w WeimarzeNajważniejsze dzieła: Narodziny tragedii czyli hellenizm i pesymizm, Tako rzecze Zaratustra, Ludzkie, arcyludzkie, Poza dobrem izłem, Zmierzch bożyszcz, Antychryst, Ecce Homo, Wolamocy.

Do you want to know how to convert your ebook? Read our ebook publishing guideline, so you can avoid the most common mistakes.

Jan KochanowskiWybitny poeta polski okresu odrodzenia, którego twórczość odegrała ogromną rolę w rozwoju języka, literatury i kultury polskiej. Syn zamożnego ziemianina, studiował w Akademii Krakowskiej (1544-1547) oraz na uniwersytetach w Królewcu i Padwie (1555-1559). Podróżował po Włoszech i Francji, gdzie poznał poetów Plejady (Ronsard). Po powrocie do Polski dzięki biskupowi Myszkowskiemu rozpoczął karierę na dworze Zygmunta Augusta, w 1563 r. został sekretarzem królewskim. Ok. 1575 r. ożenił się i osiadł na wsi. Śmierć jednej z córek stała się pobudką do napisania oryginalnego cyklu trenów. Zmarł nagle na serce. W jego pogrzebie uczestniczył król Stefan Batory, kanclerz J. Zamojski i in. Ur. 6 czerwca 1530 r. w Sycynie koło ZwoleniaZm. 22 sierpnia 1584 r. w LublinieNajważniejsze dzieła: Odprawa posłów greckich (1578), Psałterz Dawidów (parafrazy psalmów, 1579), Treny (1580), Fraszki (1584), Pieśni ksiąg dwoje (1586)

Faust. Eine Tragödie. (auch Faust. Der Tragödie erster Teil oder kurz Faust I) von Johann Wolfgang von Goethe gilt als das bedeutendste und meistzitierte Werk der deutschen Literatur. Die 1808 veröffentlichte Tragödie greift die Geschichte des historischen Doktor Faustus auf und wird in Faust II zu einer Menschheitsparabel ausgeweitet.

Malinowski: "In the writing up of his results the modern anthropologist is naturally tempted to add his wider, somewhat diffused and intangible experiences to his descriptions of definite fact; to present the details of custom, belief, and organization against the background of a general theory of primitive culture. This little book is the outcome of a field worker’s yielding to such temptation. In extenuation of this lapse —if lapse it be— I should like to urge the great need for more theory in anthropological jurisprudence, especially theory born from actual contact with savages. I should also point out that in this work reflections and generalizations stand out clearly from the descriptive paragraphs. Last, not least, I should like to claim that my theory is not made of conjecture or hypothetical reconstruction but is simply an attempt at formulating the problem, at introducing precise concepts and clear definitions into the subject."